Klassiek in een nieuw virtueel kleedje op OdeGand

20 Sep 2017 Review

Klassieke muziek is aan een opmars bezig bij het gewone publiek. We spraken eerder al met Studio 100 over het culinaire festival Lekker klassiek en er zijn de startersboeken voor Dummies en bijdrages van programma’s als Culture Club op Canvas. OdeGand in Gent schakelde dit weekend zelfs nog een versnelling hoger met het nieuwe initiatief Virtueel Klassiek.

We hebben al veel zien voorbijkomen op ons bureau rond klassieke muziek de laatste tijd, maar toch ging onze polsslag weer even de hoogte in bij het horen van het volgende bericht: ‘Voor OdeGand, het startschot van het nieuwe cultuurseizoen en onderdeel van het Festival van Vlaanderen, zou het mogelijk zijn om ook zonder uitzonderlijk muzikaal talent deel uit te maken van een klassiek orkest onder leiding van Dirk Brossé.’ Dat klinkt dus veelbelovend vinden wij! Dit een absolute jeugddroom noemen zou wat overdreven zijn (de droomjobs van superheld, Power Ranger of Pokémon Master stonden nog nét een tikkeltje hoger op onze wenslijst dan koning van de dwarsfluit of cello worden) maar we trokken wel met hoge verwachtingen naar het Orpheus Instituut in Gent afgelopen weekend.

Even kort technisch schetsen toch vooraf: na een samenwerking tussen het Orpheus Instituut, Evil Penguin Productions, Crossing Zebra, het Antwerp Symphony Orchestra en Gent Festival werd dit hele verhaal mogelijk. Technologische kennis gemixt met liefde voor muziek en de vaste hand van Dirk Brossé, zorgden voor authentieke opnames van een klassiek orkest, de technologie om dit om te zetten in 3D beelden voor VR-brillen én een vlotte promotietekst online.

Virtueel Klassiek in de praktijk

Aangezien we hier op de redactie zelf over ongeveer nul procent muzikaal talent beschikken, stuurden we onze reporter die het hardst zijn ‘in normale omstandigheden totaal onmogelijke muzikale droom’ in vervulling wou zien gaan, tegen beter weten in de baan op richting Gent voor een kleine revolutionaire ontdekkingstocht. Hij kwam terug met volgend verslag:

Beste lezer, laat ik maar direct starten met een eerlijke bekentenis. Een fan van VR-brillen zijn we hier op de redactie nooit geweest. Die dag zal komen wanneer de tijd aanbreekt dat dit soort van technologisch gegoochel niet langer aanvoelt als het per ongeluk dragen van de oude bril van tante Rita en de wereld rondom je plots flou te moeten aanschouwen. Of wanneer de lichtgevende randen rondom de contouren van personages niet zo storend zichtbaar zijn en daardoor telkens een deel van de geloofwaardigheid weghalen. Of de dag dat het beeld definitief volledig is en niet langer beperkt tot de omvang van je brillenkoker.

Comfortabel zouden we de combinatie van de VR-bril en grote koptelefoon die we op ons hoofd moesten zetten dus niet direct durven noemen, maar indrukwekkend was het zeker. Er werd ons een totaal nieuwe ervaring beloofd, die van een echte muzikant in een orkest, en daar was opmerkelijk weinig van gelogen. Dit hadden we inderdaad nog nooit zo gezien.

Over het volledige technologische proces erachter werd niet te lang uitgeweid (vermoedelijk om de nieuwe generatie journalisten met een kortere aandachtscurve niet te snel kwijt te geraken) maar de beleving was indrukwekkend. Je staat als kijker plots dichterbij een orkest dan ooit tevoren (je zit er zelfs middenin op sommige momenten) en hebt de kans om elke muzikant individueel te volgen als zou hij of zij een solist zijn en alle aandacht van jou mogen opeisen. Ook het standpunt van de dirigent is uitermate boeiend, waarbij je direct het contact met het orkest (in dit geval onder leiding van Dirk Brossé) voelt en dit ook ziet in de blik van de verschillende muzikanten richting hun dirigent. Een mens zou bijna vergeten dat het beeld de volledige 360° kan draaien, omdat er zo veel gebeurt in de paar meters vlak voor je stoel.

Het geluid vormt daarbij een hele belangrijke schakel. Zowel voor amateurs als professionals is dit best een boeiende ervaring, omdat je met het draaien naar andere richtingen ook een totaal ander geluid kan waarnemen van je 'collega-muzikanten'. Zo merk je als cellist plots hoe weinig de blaasinstrumenten horen van jouw geluid, maar zit je wel strak in het ritme van de violisten vlak naast je. Een andere ervaring als vanuit de zaal naar het volle en volledige geluid van een orkest luisteren. Zeker van dichtbij levert dit vaak spectaculaire beelden op. We moesten ook even glimlachen met een violiste die een stiekeme blik richting ons en de camera richtte op een rustmoment én om de totale overgave van andere journalisten met een VR-bril op hun hoofd. Het afsluitend applaus op het einde was dus meer dan verdiend.


Voor meer info over Virtueel Klassiek, Het Orpheus Instituut en een trailer van dit project:

http://www.gentfestival.be/nl/nieuws/virtueel-klassiek-beleef-het-antwerp-symphony-orchestra-in-virtual-reality/295/

https://www.youtube.com/watch?v=H1Cg3Bo1bEU